“Felicitaties”
Na de onthulling van het monument ontving ik van veel mensen e-mails met complimenten.
Een letterlijke bloemlezing daarvan heb ik hieronder weergegeven.
Zojuist keek ik naar de documentaire over de Harmelen ramp en aansluitend het NOS journaal met hetzelfde item. Compliment voor je indrukwekkende bijdrage aan de plechtigheid. En voor je vasthoudendheid al die jaren om te strijden voor een monument voor de slachtoffers van de grootste treinramp in de Nederlandse geschiedenis.
Kennelijk moeten organisaties als de NS door vasthoudende mensen als jij gedwongen worden om datgene te doen wat ieder weldenkend mens achteraf als rechtvaardig voelt. Alle hulde en diep respect.
Ik ben terug in Maastricht en was zeer onder de indruk van hetgeen ik allemaal heb gezien vandaag.
Het was fijn je te hebben ontmoet. Je hebt keihard voor dit schitterende monument geknokt. Mijn warme complimenten daarvoor!
Afgelopen week hoorde ik al dat het vandaag 50 jaar is geleden dat de 2 treinen bij Harmelen botsten. Gisteren zag ik in de Telegraaf een foto van je staan en vandaag zat ik op de punt van de stoel bij het journaal omdat ik al het vermoeden had dat ik je op tv zou zien. Proficiat dat het je is gelukt om een monument te krijgen als herinnering aan de ramp. Jou kennende als doorzetter kan het ook niet anders dan dat ook dit jou zou gelukken.
Te midden van de overstelpende drukte heb ik géén poging gedaan om jou/jullie te ontwaren en persoonlijk te groeten en te complimenteren. Want het is heel goed dat de gebeurtenis zelf en de namen van de slachtoffers 'n waardige plek, zowel op de locatie als in jullie/onze herinnering, hebben gekregen. Ikzelf was destijds nogal sceptisch naar aanleiding van het initiatief om 'n gedenkteken te plaatsen, vooral omdat ik weet dat zoiets bij de huidige Nederlandse Spoorwegen allerminst op waardering en steun kan rekenen. Gelukkig is het jou/de initiatiefnemers tóch gelukt. Ontvang mijn grote waardering voor het initiatief en de uitwerking ervan, alsmede veel sterkte bij de ongetwijfeld vele herinneringen aan de beruchte dag en wat er daarna gebeurde, zo treffend beschreven in jouw indringende boek.
Ik zag je gisteren op het NOS journaal en ik las dit weekend in Trouw ook over jou en de onthulling van het monument waar jij je zo voor hebt ingezet.
Wat fijn en goed dat het monument er nu eindelijk staat uit eerbied voor jouw vader en de andere slachtoffers van de ramp toen.
Gisteren zag ik de reportage op tv over het monument bij Harmelen. Ik wil je graag complimenteren met je bijdrage en met het resultaat van zo verschrikkelijk lang duwen en trekken om gedaan te krijgen wat jullie zo zielsgraag wilden. Gefeliciteerd met deze voor jullie prachtige, en aan de andere kant natuurlijk ook emotionele mijlpaal!
Gefeliciteerd dat het monument voor Harmelen er toch gekomen is! Je vader zal trots op je zijn. Op het journaal zag ik de opening. Het half ronde deel met namen vond ik zelfs mooier dan het beeldje. Een mooie herinnering die er nog heel lang zal staan.
Ik wil je feliciteren en mijn waardering uitspreken over deze kroon op je werk. Als jij de zaak niet had aangeslingerd met o.a. je boek dan was er de komende 50 jaar ook nog niets gebeurd. Om iets van de overheid gedaan te krijgen wat geld kost, moet je echt wel wat weten. Eindelijk wordt er dan recht gedaan aan de slachtoffers, nabestaanden en hulpverleners. Als je overleden ouders dit konden (kunnen) zien zouden ze apetrots op je zijn. Petje af!!!
Ik vind het wel geweldig dat zoals ik begrepen heb jij nu eindelijk een beetje erkenning krijgt voor waar je al die jaren aan gewerkt hebt!! Het moet ook voor jou afschuwelijk zijn dat daar eerst 50!! jaren overheen moesten gaan.
Bedankt voor alles wat u heeft gedaan om dit te realiseren.
Hans Ik gedenk op mijn manier. Maar dit jaar wetend dat er iemand is die het eindelijk zichtbaar maakt met een monument, welke de 93 mensen een naam geeft . Het is toch jou werk mede geweest dat het er uiteindelijk is.
Het is wel een bijzonder begin van het nieuwe jaar morgen met de onthulling van het monument. Ik zag vandaag een bijzonder artikel in Trouw, waarin jij ook uitvoerig werd aangehaald. Zoals ik je reeds eerder vertelde kan ik morgen niet aanwezig zijn, maar ik wilde je via deze mail laten weten dat ik aan je zal denken. Aan de ene kant wil ik de nodige sterkte wensen aan de andere kant zal het ook de nodige voldoening geven, dat dit eindelijk tot stand is gebracht. Een heel mooie en gedenkwaardige dag toegewenst.
Na zo lang wachten is het er dan eindelijk gekomen, het monument (in mijn ogen veel te laat) waar u zo voor gestreden, en aandacht aan besteed hebt!!!
Het klinkt een beetje vreemd,na dit vreselijke ongeval,maar toch een felicitatie waard!!!
Een letterlijke bloemlezing daarvan heb ik hieronder weergegeven.
Zojuist keek ik naar de documentaire over de Harmelen ramp en aansluitend het NOS journaal met hetzelfde item. Compliment voor je indrukwekkende bijdrage aan de plechtigheid. En voor je vasthoudendheid al die jaren om te strijden voor een monument voor de slachtoffers van de grootste treinramp in de Nederlandse geschiedenis.
Kennelijk moeten organisaties als de NS door vasthoudende mensen als jij gedwongen worden om datgene te doen wat ieder weldenkend mens achteraf als rechtvaardig voelt. Alle hulde en diep respect.
Ik ben terug in Maastricht en was zeer onder de indruk van hetgeen ik allemaal heb gezien vandaag.
Het was fijn je te hebben ontmoet. Je hebt keihard voor dit schitterende monument geknokt. Mijn warme complimenten daarvoor!
Afgelopen week hoorde ik al dat het vandaag 50 jaar is geleden dat de 2 treinen bij Harmelen botsten. Gisteren zag ik in de Telegraaf een foto van je staan en vandaag zat ik op de punt van de stoel bij het journaal omdat ik al het vermoeden had dat ik je op tv zou zien. Proficiat dat het je is gelukt om een monument te krijgen als herinnering aan de ramp. Jou kennende als doorzetter kan het ook niet anders dan dat ook dit jou zou gelukken.
Te midden van de overstelpende drukte heb ik géén poging gedaan om jou/jullie te ontwaren en persoonlijk te groeten en te complimenteren. Want het is heel goed dat de gebeurtenis zelf en de namen van de slachtoffers 'n waardige plek, zowel op de locatie als in jullie/onze herinnering, hebben gekregen. Ikzelf was destijds nogal sceptisch naar aanleiding van het initiatief om 'n gedenkteken te plaatsen, vooral omdat ik weet dat zoiets bij de huidige Nederlandse Spoorwegen allerminst op waardering en steun kan rekenen. Gelukkig is het jou/de initiatiefnemers tóch gelukt. Ontvang mijn grote waardering voor het initiatief en de uitwerking ervan, alsmede veel sterkte bij de ongetwijfeld vele herinneringen aan de beruchte dag en wat er daarna gebeurde, zo treffend beschreven in jouw indringende boek.
Ik zag je gisteren op het NOS journaal en ik las dit weekend in Trouw ook over jou en de onthulling van het monument waar jij je zo voor hebt ingezet.
Wat fijn en goed dat het monument er nu eindelijk staat uit eerbied voor jouw vader en de andere slachtoffers van de ramp toen.
Gisteren zag ik de reportage op tv over het monument bij Harmelen. Ik wil je graag complimenteren met je bijdrage en met het resultaat van zo verschrikkelijk lang duwen en trekken om gedaan te krijgen wat jullie zo zielsgraag wilden. Gefeliciteerd met deze voor jullie prachtige, en aan de andere kant natuurlijk ook emotionele mijlpaal!
Gefeliciteerd dat het monument voor Harmelen er toch gekomen is! Je vader zal trots op je zijn. Op het journaal zag ik de opening. Het half ronde deel met namen vond ik zelfs mooier dan het beeldje. Een mooie herinnering die er nog heel lang zal staan.
Ik wil je feliciteren en mijn waardering uitspreken over deze kroon op je werk. Als jij de zaak niet had aangeslingerd met o.a. je boek dan was er de komende 50 jaar ook nog niets gebeurd. Om iets van de overheid gedaan te krijgen wat geld kost, moet je echt wel wat weten. Eindelijk wordt er dan recht gedaan aan de slachtoffers, nabestaanden en hulpverleners. Als je overleden ouders dit konden (kunnen) zien zouden ze apetrots op je zijn. Petje af!!!
Ik vind het wel geweldig dat zoals ik begrepen heb jij nu eindelijk een beetje erkenning krijgt voor waar je al die jaren aan gewerkt hebt!! Het moet ook voor jou afschuwelijk zijn dat daar eerst 50!! jaren overheen moesten gaan.
Bedankt voor alles wat u heeft gedaan om dit te realiseren.
Hans Ik gedenk op mijn manier. Maar dit jaar wetend dat er iemand is die het eindelijk zichtbaar maakt met een monument, welke de 93 mensen een naam geeft . Het is toch jou werk mede geweest dat het er uiteindelijk is.
Het is wel een bijzonder begin van het nieuwe jaar morgen met de onthulling van het monument. Ik zag vandaag een bijzonder artikel in Trouw, waarin jij ook uitvoerig werd aangehaald. Zoals ik je reeds eerder vertelde kan ik morgen niet aanwezig zijn, maar ik wilde je via deze mail laten weten dat ik aan je zal denken. Aan de ene kant wil ik de nodige sterkte wensen aan de andere kant zal het ook de nodige voldoening geven, dat dit eindelijk tot stand is gebracht. Een heel mooie en gedenkwaardige dag toegewenst.
Na zo lang wachten is het er dan eindelijk gekomen, het monument (in mijn ogen veel te laat) waar u zo voor gestreden, en aandacht aan besteed hebt!!!
Het klinkt een beetje vreemd,na dit vreselijke ongeval,maar toch een felicitatie waard!!!
Ik ben al deze mensen zeer dankbaar voor hun lovende woorden.
